فراخوان نیروها و احزاب مارکسیست عرب [برگردان]
مجتبی طالقانی

 

در پی مشورتهای اولیه، نمایندگان احزاب و شخصیتهای مارکسیست امضاء کننده این فراخوان گردهم آمدند ، اوضاع وخامت بار کنونی در منطقه را مورد بحث قرار دادند و آنرا ناشی از هژمونی طلبی امپریالیستی و در راس آنها امپریالیسم آمریکا و با هدف تصاحب ثروتهای منطقه و به تمکین واداشتن سیاسی نظامی منطقه در برابر نفوذ امپریالیستی ـ صهیونیستی با توسل به طرحهایی چون « خاورمیانه بزرگ یا نوین » دانستند . اشغال عراق ، کوشش در جهت نابودی جنبش فلسطین بعنوان کانون اصلی کشمکش میان طرح رهایی بخش اعراب در برابر پروژه هژمونی طلبانه استعماری ، شعله ور نمودن جنگ جنایتکارانه و ویرانگر اخیر در لبنان از جمله پیامدهای این سیاستها بوده است . اکنون مجموعه کشورهای عربی در وضعیتی بین استعمار مستقیم و به زانو درآمدن ـ به درجه های گوناگون ـ در برابر اشکال متعدد هژمونی طلبی امپریالیستی و سعی روزافزون آنها در جهت تقسیم بیشتر منطقه واز هم گسیختن آن بر پایه های ارتجاعیی چون نژاد و مذهب قرار گرفته اند .
اجرای این پروژه امپریالیستی با تبانی و همدستی طبقات ارتجاعی حاکم براین کشورها که دارای منافع مشترک با امپریالیسم هستند صورت میگیرد . رژیمهای مستبد ، فاسد و غارتگری که وظیفه ای جز تحکیم بنیانهای اقتصادی اجتماعی سیاسی و فرهنگی عقب مانده و حفظ و تقویت پراکندگی و فراهم آوردن شرایط لازم برای به انجام رساندن سلطه امپریالیسم و صهیونیسم در برابر خود نمی بینند
شرکت کنندگان ، همچنین به واقعیت دردناک نیروهای مارکسیت و کمونیست ، کم رنگ شدن نقش آنان ، به حاشیه افکنده شدنشان و دست وپنجه نرم کردن با بحرانهایی پیچیده ناشی از سرکوب سیستماتیک درازمدت پرداختند و این که برخی در نتیجه اشتباهات نظری و عملی راه همسازی برگزیده ویا تعدادی از آنان و یا اعضاء شان به مواضع لیبرال درغلطیده اند ، کسانی که انطباق با جهانی سازی سرمایه داری را تحت این عنوان که حامل پروژه « آزادی و دمکراسی و رفاه » میباشد و یا اینکه عامل تعیین کننده « اصلاحات دمکراتیک » در کشورهای عربیست پذیرفته اند . این جریان با اتخاذ چنین مواضعی « جداسازی مساله دمکراسی از مساله ملی » به موضع پشتیبانی از امپریالیسم سقوط نموده اند که این امر به نوبه خود به کم رنگ شدن وزنه چپ و ازمیان رفتن دیدگاههای بنیادین ونقش رهایی بخش ، ترقی خواهانه و پیشتاز آن در رویارویی با امپریالیسم وکوشش درجهت برپایی جهانی دیگر که بر پایه منافع طبقه کارگر و خلقها ، رهایی ملی ، برابری و آزادی حق تعیین سرنوشت و تضمین حق اختلاف ، پلورالیسم ، عدالت ومساوات اجتماعی و دمکراسی استوار باشد انجامیده است.
از جمله پیامدهای تهاجم امپریالیسم در عرصه سیاست بین المللی شکستهای انترناسیونال سوسیالیسم و ارتداد در کشورهای عربی بود که در پیوند با سقوط بسیاری از تعابیر ملی زمینه صعود جریانهای بنیادگرای اسلامی را فراهم آورد ؛ جریاناتی که برنامه شان در تضاد با آرمانهای رهایی بخش ، روشنگری و پیشرفت بوده و با گرایشات لیبرالیسم وحشیانه کنونی در چارچوب جهانی سازی امپریالیستی مشترکات فراوانی دارند ، این ها با وارونه جلوه دادن کشمکشهای ملی طبقاتی و طرح آنها بعنوان کشمکشی دینی فرقه ای بهترین خدمات رابه امپریالیستها نموده و در کنار محافظه کارترین تئوریسنهای امپریالیستی و مروجین جنگ تمدنها و مذاهب قرار گرفته اند .
در حالیکه برخی از جریانات اسلام سیاسی مقاومتهای مثبتی در برابر اشغال بروز داده اند ، طرفهای دیگر بعنوان نیروهای « سیاسی میانه رو » به اسب تروای اجرا و تحکیم پروژه های امپریالیستی « خاورمیانه بزرگ و شمال آفریقا یا خاورمیانه نوین » تبدیل گشته اند . بدین ترتیب در چنین اوضاع و احوالی نیروهای تاثیرگذار در کشورهای عربی متشکلنداز: رژیمهای ارتجاعی وابسته واستبدادی ، جنبش بنیادگرایی و برخی جریانات و احزاب لیبرال ، نیروهایی که همگی یا در سرمایه داری جهانی ادغام شده و یا قابلیت آنرا دارند، هم پیمان و یا در جهت هم پیمانی استراتژیک با نیروهای امپریالیستی میباشند و در نتیجه چیزی جز وابستگی ، عقب ماندگی ، غارت ، فقر بیشتر و تحکیم پراکندگی و ازهم گسیختگی مذهبی برای مردممان به ارمغان نخواهند آورد . در چنین وضعیتی جستجو در جهت یافتن آلترناتیوی واقعی که بیان منافع کارگران ، دهقانان فقیر و طبقات و اقشار خلق بوده وحامل برنامه ای در جهت رهایی ؛ استقلال و تکامل اقتصادی باشد را الزام آور میسازد ، آلترناتیوی ملی دمکراتیک و مردمی که چشم انداز امید به آینده را باز نموده ، نقش محرکه های اجتماعی ، سندیکاها و سازمانهای مدنی مستقل و کلیه طرفهای مبارزات مردمی را تقویت و زمینه ساز برپایی نیروهایی توانا در به شکست کشاندن برنامه امپریالیسم آمریکا بطور خاص و برنامه های امپریالیستی بطور عام و کلیه آلترناتیوهای آنها باشد و تحولی واقعی را به انجام رسا ند .
از این خاستگاه ، احزاب و شخصیتهای امضاء کننده زیر برانند که امر وز مسئله هماهنگی فعالیتها در عرصه های ملی و منطقه ای و در جهت تبلور بخشیدن به برنامه ای سیاسی اقتصادی و اجتماعی که حاصل نقاط اشتراک و در جهت پیشبرد مبارزه در کلیه اشکال و متناسب با و ضعیت هر کشور و یابطور مشترک باشد به امری ضروری و تعیین کننده تبدیل گشته است و میتواند به تقویت هریک و مجموعه این نیروها بینجامد. باشد تا جنبش مارکسیستی اعراب به نیرویی تاثیرگذار و انعکاس دهنده منافع طبقه کارگر ، دهقانان فقیر و کلیه طبقات و اقشار خلق وبیان ارزشهای ترقی خواهانه و دمکراتیک که به خواستی فوری بد ل گشته و عدالت خواهی در چشم انداز آینده ای سوسیالیستی تبدیل گردد .
شرکت کنندگان اعلام می نمایند که این دیدار پیش درامدیست در جهت گرد آوردن کلیه نیروها ؛ احزاب و روشنفکران مارکسیستی که با دیدگاههای اولیه مطرح شده دراین فراخوان موافق میباشند ، گامیست در راه برپایی ائتلافی فراگیربا هدف تبادل نظر و تدوین برنامه ای شامل : دیدگاههای سیاسی اقتصادی اجتماعی و چگونگی پیشبرد فعالیتهای جمعی و انجام اقدامات ضروری در جهت تبلور بخشیدن به نظرگاههای فکری مشترکی که به نزدیکی با یکدیگر یاری رساند و به تقویت مبارزه آنان و پیوستگیشان با طبقه کارگر و توده های زحمتکش کمک نماید و همچنین کلیه مسائلی که در ارتباط با مشکلات جهان عرب میباشد
بر این پایه شرکت کنندگان تصمیم به انتشار این فراخوان گرفتندکه دعوتیست عام از کلیه نیروها و احزاب مارکسیست مرتبط با این طرح و برای تشکیل کمیته پیگیریی جهت تدارک گردهمایی گسترده ،که پس از مشورت با این نیروها و احزاب وتهیه اسناد لازم جهت انجام موفقیت آمیز نشست و مباحثات و با هدف تدوین برنامه مشترکی که بیان مشترکات و سازوکارهای مناسب جهت پیشبرد هماهنگیها خواهدبود، تشکیل خواهد گردید .
سلامه کیلة ( مارکسیست مستقل و از فعالان ضدجهانی سازی درسوریه )
ادیب دمتری ( حزب مردم سوسیال دمکراتیک ـ مصر )
براهمة المصطفی ( معاون دبیر اول راه دمکراتیک ـ مغرب )
عبدالرزاق الهمامی ( رئیس کمیته موسسان حزب کار ملی دمکراتیک ـ تونس )
عبداللطیف بلحسن ( عضو کمیته مرکزی حزب پیشتاز دمکراتیک سوسیالیستی ـ مغرب )
حمة الهمامی ( سخنگوی حزب کارگران کمونیست ـ تونس )
یوسف عبدلکی ( حزب کار کمونیستی ـ سوریه )
الحسن احمد صالح ( حزب کمونیست سودان )
سعدالله مزرعانی ( معاون دبیر اول حزب کمونیست لبنان )
جمالات ابویوسف ( مارکسیست مستقل ـ فلسطین )
ناهد بدویه ( مارکسیست مستقل و از فعالان ضد جهانی سازی در سوریه )
کمال بدوی ( مارکسیست از الجزائر)
پاریس 18 سپتامبر 2006