|
اعلامیه |
صفحه 18
آغاز سال تحصیلی 85-86
همزمان با تشدید سیاست اختناق ، تبعیض و سرکوب درمدارس ودانشگاه ها
میلیونها نفر از جوانان ونوجوانان سال تحصیلی را آغازکردند
باآغاز
سال تحصیلی 85-86 میلیون ها نفر از جوانان ونوجوانان کشور برای
کسب دانش وبه امید آینده ای بهتر راهی مدارس ودانشگاه ها می
شوند. با بازگشائی مدارس امید وآرزوی خانواده ها با شورو شوق
جوانان ونوجوانان برای تحصیل علوم و کسب آمادگی برای یک زندگی
آزاد وانسانی درهم می آمیزد . کار وتلاش با علم وآگاهی گره
میخورند تا امید به تغییر و تکامل در سطح زندگی را ممکن سازند.
کودکان ، نوجوانان وجوانان حق دارند بدون تبعیض جنسی ، مللی ،
طبقاتی وبطوررایگان وارد پیش دبستانها ، مدارس و دانشگاه ها
شوند. کودکان ونوجونان حق دارند که درمدارس ودانشگاه ها تشکلهای
صنفی و سیاسی و فرهنگی وهنری تشکیل بدهند ، آنها حق دارند آزادانه
نظرات سیاسی خودرا ابراز کرده و ازانتشار آن ها هیچ ترس وواهمه
ای نداشته باشند ، آنها باید از حق تشکل ، تحزب و آزادی بیان
برخوردارباشند . جوانان ونوجوانان حق دارند به زبان مادری خود
تحصیل کرده و بدون هیچگونه ترس وتبعیضی به تبلیغ وترویج فرهنگ
وهنر وادبیات مورد علاقه خود بپردازند و دراین جهت ازامکانات مساوی
برخوردارباشند. دانش آموزان ودانشجویان مجبورنیستند به آموزشهای
اجباری مذهبی و سنت های ارتجاعی درمدارس ودانشگاه ها تن دردهند.
آنها مجازند وباید برعلیه هرگونه تبعیض و ازجمله تدریس اجباری دین
ومذهب وسرکوب آزادهای سیاسی دست به اعتراض و مبارزه بزنند.
اما بازگشائی مدارس و سال تحصیلی درایران درشرایطی آغاز میشود که
هزاران جوان ونوجوان به دلیل فقر اقتصادی از ورود به مدارس
محرومند ویا بیش از چند سال نمیتوانند به تحصیلات خود ادامه دهند
ومجبورند درنیمه راه تحصیل را رهاکرده وبرای یافتن قوت لایموتی به
هر کار مشقت بار و سنگینی تن دردهند. طبق آمار بونیسف - که بی شک
بسیار کمتر از آمار واقعی است- درایران امروزشش درصد کودکان
نمیتوانند به تحصیلات خود ادامه دهند پانزده درصد مردان و سی درصد
زنان هنوز سواد خواندن و نوشتن ندارند . این آمار درمناطقی که زبان
مادری شان غیر از زبان رسمی فارسی است بمراتب بیشتر ودردناک تراست
. کودکانی که تا سن مدرسه تنها به زبان مادری خود تکلم کرده اند
ووقتی وارد مدرسه میشوند مجبورند به زبان دیگری تحصیل کنند .و این
تبعیض در کنار سایر تبعیضات یکی از بزرگترین موانع ادامه تحصیل و
رشد و شکوفائی کودکان ونوجوانان و جوانان محسوب میشود.
درجمهوری اسلام زده ایران عوامل زیاد دیگری هم هستند که در
استفاده دانش آموزان ودانشجویاناز علم ودانش وتجربیات پیشرفته
بشری مانع ایجاد میکنند. قوانین ارتجاعی مذهبی وسنت های زن
ستیزانه درکنار تیغ سرکوب، همچنان سایه شوم خودرا برسرمداس
ودانشگاه ها گسترانیده است. آنها شبانه روز درتلاش اند تا جهل و
خرافه پرستی را به زور سرنیزه و سرکوب وبا توسل به انواع واقسام
وسائل تبلیغی و ترویجی درمغز جوانان فروکنند. با برپا کردن تفتیش
عقاید و جو ترور وخفقان راه شکوفائی استعداد ها ورشد و تکامل
جوانان را سد میکنند . بر زنان ودختران تبعیض مضاعف اعمال میگردد.
حجاب اجباری ، جدا کردن آنها از پسران و تحمیل مقرراتی سنگین از
جمله مظاهر تبعیض و سرکوب زنان درجمهوری اسلامی است که یکی از
موانع عمده شادی و نشاط و رشد وشکوفائی دختران دانش آموز ودانشجو
محسوب میشود.
سال تحصیلی درشرایطی آغاز میشود که حکومتگران اسلامی درهراس از
جنبش دانش آموزان ودانشجویان سیاست تشدید سرکوب و تصفیه دانشگاه
ها از دانشجویان مبارز و مخالف را دردستور گذاشته اند . درپی
اظهارات احمدی نژاد مبنی بر« تسلط نیروهای سکولار بردانشگاه ها» ،
موج سرکوب و بگیر و ببند دردانشگاه ها ابعاد تازه ای بخود گرفته
است ، استادان مخالف اخراج و یا به زور بازنشسته میشوندو درروزهای
اخیر بیش از 220 دانشجو به کمیته های انظباطی فراخوانده شده اند
و کمیته های گزینش تشکیل شده است تا از ورود جوانان غیر خودی به
دانشگاه ها جلوگیری شود. نشریات دانشجوئی، وب سایت ها و وب لاگها
توقیف وبسته میشوند و تشکلهای دانشجوئی وانجمن ها و کانون ها
مورد تعرض قرارمیگیرند . از ورود ده ها نفر از دانشجویان
پذیرفته شده به دوره های فوق لیسانس خودداری میکنند. سال تحصیلی
درچنین شرایط و جوی آغازمیشود.
دانش آموزان، دانشجویان وجوانان مبارز
تمام قراین وشواهد حاکی از آن است که رژیم تصمیم گرفته است تا
بابسیج نیروهای سرکوبگر خود ، مدارس ، دانشگاه ها و مراکر آموزشی
را به قرق کامل خود دربیاورد. وبا ایجاد جو رعب و هراس مانع شکل
گیری و ادامه اعتراضات و مبارزات دانشجوئی شود. موفقیت و عدم
موفقیت رژیم بستگی کامل به سطح آگاهی، گستردگی و تداوم جنبش
دانشجوئی و قدرت سازماندهی و تجربه و تدبیر عناصر پیشرو آن دارد.
علاوه برآن تجریات جنبش دانشجوئی مبین این واقعیت انکارناپذیر است
که عدم پیوند جنبش دانشجوئی با جنبش های اجتماعی دیگر و بویژه
جنبش طبقه کارگر، میزان موفقیت وپایداری آن را بسیار پائین میاورد
وچشم انداز موفقیت آن را تیره وتارمیسازد. ازاین روجنبش دانشجوئی
باید با جمعبندی از تجارب گذشته و از طریق کارگران پیشرو وجوانان
محلات زمینه های این پیوند را فراهم آورد . صف مستقل خود را
دربرنامه و عمل از سازشکاران و عوامل رژیم جداسازد . و درمبارزه
علیه سرکوب و خودکامگی و مبارزه علیه مافیای قدرت و ثروت و رژیم
ارتجاعی حاکم، شعارها و مطالبات کارگران ، زنان ، جوانان ،
بیکاران وسایر اقشار زحمتکش جامعه را طرح و زمینه اتحاد صفوف
کارگران و زحمتکشان و دانش آموزان ودانشجویان را فراهم نمایند.
زنده باد اتحاد وهمبستگی همه جوانان ، دانش
آموزان ودانشجویان ، کارگران وزحمتکشان سراسر کشور
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی ایران
برقرارباد جمهوری فدراتیو شورائی ایران
زنده باد سوسیالیسم
سازمان
اتحاد فدائیان کمونیست
اول مهرماه 1385
![]()