|
|
دیدگاه ها |
80-a صفحه
چرا ما متحد نشویم؟
رفقا!
در سالهای گذشته
تاریخ مبارزاتی مردم
ایران همواره نقش
تفکرات چپ مارکسیستی
دررشد واعتلای حرکات
انقلابی مشهود بوده
است لیکن حدوداً درطی
50 سال گذشته و پس
ازکودتای ننگین 28
مرداد 1332 خورشیدی
پراکندگی در صفوف
نیروهای انقلابی
کمونیستی هر روز در
قالب تشکیل سازمان ها
و احزاب متمایل به
کشورهای قطب
ایدئولوژیک نظیر چین
،شوروی آلبانی وکره
شمالی ویا در ضدیت با
این مراجع وحتی در
قالب تمایلات یوروپین
کمونیستی ایجاد شود.
در حال حاضر با آنکه
در داخل کشور خلق های
تحت ستم شرایط بسیار
وخیمی را می گذرانند
گروههای کمونیستی
مختلف ایرانی به جای
مبارزه یکپارچه برای
ایجاد جبهه واحدی
برای به زانو در
آوردن سرمایه داری
حاکم بر کشور درگیر
بحث های محفلی و به
خیال خود افشاگرانه
برای تصحیح جنبش
کمونیستی می باشند.
مثال این موارد
اسناد ارائه شده از
طرف سازمان رفیق
مبارزاشرف در خصوص
اکثریت وحزب توده در
سایت چریکها است
،همچنین مقالات بی
شماری که بر علیه یا
به نفع حرکت حزب
توده ایران درسال
1332 و پس از سال
1357 درسایت های
مختلف نگاشته میشود
ونیزسایر مقالات در
خصوص درگیری 1364
رفقای اقلیت وسایت
های بیشماربا نا مهای
گروه های مختلف فدائی
و یا تایید و تعریف
برخی گروه ها از خود
به عنوان سربدار
،چریک و.......
اگر چه نگارنده با
احترام کامل به تمامی
رفقای مبارز قصد به
سخره گرفتن یا رد
مواضع این رفقا را در
این متن ندارد و نیز
بررسی ،تحلیل و علل
انحرافات درجنبش
کمونیستی را به جا می
داند ولی به جا
میداند به تمامی رفقا
خاطر نشان سازد که با
تجربه حدوداً 29 ساله
آشنایی با مفاهیم
پایه مارکسیستی
وامکانات وسیع دسترسی
به سایت ها و مطالعه
اکثرسایت های گروه ها
بسیاری موارد با
کمبود وقت روبرو می
شوم( البته باید سر
درگمی را نیز به این
مورد افزود) حال
اصلاًانتظار نمی رود
طبقه کارگر،
دانشجویان،معلمان و
....... حتی فرصت
بررسی ونتیجه گیری
خوبی ازاین همه
انرژی مصرف شده برای
تهیه وارائه این
مقالات را بیابند
زیرا بسیاری از آنان
هر روز و هر لحظه
نگران تامین احتیاجات
اولیه زندگی خویش
میباشند وحتی توان
تفکردرمورد بحثهای
معمولی خانواده خود
را ندارند.
منظور اینکه صرف
انرژی برای به اصطلاح
افشاء!! یا نشرعقاید
نه تنها عده معدودی
روشنفکر
خارجی را متحد نمی
کند بلکه پراکندگی
موجود را نیز دامن
زده وتاثیرمثبتی
برجریان اعتراضی داخل
کشور ندارد .
ذکر این مطلب ضروری
می نماید که « رٌد
طرف مقابل هرگز اثبات
حرکت خود نیست» یعنی
هر کدام از رفقا که
از فرد یا دسته یا
گروهی به خاطر تاکتیک
ها ویا حتی استراتژی
آنها در گذشته دوری
می جوید یا اعمال
آنها را خائنانه می
داند نگاهی به روش
خود در گذشته نماید
واگرآن روش ها را
سالم انگاشت از خود
بپرسد پس چگونه با آن
همه اعمال صحیح در
وضعیت
فعلی هیچگونه اثری
رضایتبخش درکشور
وعرصه بین المللی
ندارد(اگر رابطه علت
ومعلولی
را قبول دارید و
مسائل را ناشی از قضا
وقدر نمی دانید و
عوامل محیطی را در
درجه ثانوی دانسته و
عامل اصلی را در
داخلی هر پدیده می
دانید.)
پیوند های روحی ویا
حتی اعتقادی رفقای
دستجات مختلف فدائی،
توده ای ،راه کارگر
وغیره را در قالب یک
راه مشترک که همان
دست یابی به یک حکومت
کارگری وسوسیالیستی
است یادآور میشوم چه
بسا بسیاری از رفقا
پس از خواندن این
سطور چنین تصور کنند
که نگارنده تفاوتهادر
اندیشه های چریکی و
ضد آنها وروشهای
اپورتونیستی را درک
نکرده لیکن باز متذکر
میشوم منظور مقاله رد
تئوریک مشی های
متفاوت موجود در جنبش
کمونیستی ویا حتی
انحرافات در این جنبش
نبوده و ندایی برای
اتحاد نیرویهای
پراکنده مارکسیستی
جهت حصول یک جبهه
واحد به منظور تغییر
وضعیت موجود کارگران
وزحمتکشان ایران می
باشد.
با کمال تاسف باید
بگویم بسیاری از
برخورد های گروه ها
با یکدیگر در طی
سالهای گذشته ناشی
از تفکرات سکتاریستی
افراد بود وسبب شده
هیچگونه صف آرائی
منسجمی برضد ارتجاع
حاکم و
امپریالیسم (به مثابه
بالاترین مرحله
سرمایه داری)انجام
نپذیرد وعرصه سیاسی
کشورهرچه بیشتر
جولانگاه مشتی
جنایتکار حامی سرمایه
گردد.با توجه به
شرایط موجود رژیم
اسلامی اصلا نیازی به
صرف انرژی برای تفرقه
در جنبش کمونیستی
ندارد زیرا رفقا خود
زحمت این مهم را
کشیده و دشمن اصلی هم
با خیال آسوده به
سرکوب کارگران وسایر
زحمتکشان مشغول است و
علیرغم اینکه برخی از
رفقای چپ وحشت رژیم
را از وجود اپوزیسیون
چپ می پندارند رژیم
بندرت با تمسک به
وجود این گروه ها با
نسبت دادن حرکات
اعتراضی به آنان به
سرکوب مردم می
پردازد.
رفقا!
جالب است بدانید
بارها مقالاتی از
گروه ها واحزابی را
که در بسیاری
ازنوشتجات خود آنها
را خائن قلمداد نموده
اید بدون ذکر منبع
برایتان ارسال داشته
ام و چون محتوای آن
صحیح بوده آن را در
سایت خود به چاپ
رسانده اید بدین
ترتیب به نظر میرسد
درصورتی که باب
مذاکره بین گروه ها
به ظاهر غیر یکسان
باز شود به زودی
موارد مشترک جهت
اتحاد مبارزه وپیروزی
به دست آید .
قدر مسلم این است که
بحث ما بر سر نام
مقدس هیچ سازمان ویا
حزبی نیست(به قول
لنین هیچ چیز برای ما
مقدس نیست.) اگرچه
تمامی مبارزان احزاب
اعتدالیون
–عامیون،عدالت ،حزب
کمونیست ایران،حزب
توده ایران
،فدائیان(با هر
گرایشی)حزب
طوفان،کومه له،راه
کارگر، رنجبران،
سازمان پیکاروغیره در
خوراحترام می باشند
ولی درواقع هدف همه
ما بایستی رشد وتعالی
بشریت ،ارتقاء سطح
معیشت مردم ودر یک
کلمه تحقق سوسیالیزم
واقعا موجود باشد پس
به هیچ وجه نام گروه
،سازمان یا حزبی که
پرچمدار باشد اهمیت
ندارد و تنها رهبری
طبقه کارگردر این
مبارزه وپیروزی آن
اساس کار است.
رفقا!
همه روزه در اخبار می
شنویم که نیروهای
حافظ سرمایه داری با
ایجاد پیمانهای
اقتصادی ونظامی سعی
در محدود نمودن
،سرکوب ونابودی جنبش
های دمکراتیک
وسوسیالیستی دارند.
مثالهای روشن آن
اتحاد امپریالیستی جی
-8 ،جهانی سازی ،
بانک جهانی ، صندوق
بین المللی پول ونیز
ایجاد جنگ های منطقه
ای است.
به دنبال این حرکات
جناهای ارتجاعی مذهبی
صهیونیستی ،اسلامی
ومسیحی( نئوکان
ها)نیز برای دست یابی
به قدرت به صورت رشد
یابنده ای در قالب
تروریستهای دولتی و
تروریستهای غیر دولتی
مشغول تهاجم به
دستاوردهای چند صد
ساله بشریت می باشند
.
حال چگونه در چنین
شرایطی می توان به
جای مبارزه جهانی و
منطقه ای با این هجوم
بی سابقه امپریالیستی
وارتجاعی به تضعیف
جریانات بالقوه
انقلابی وپویای داخلی
وخارجی پرداخت وفضای
مناسبی برای بقاء
رژیم اسلامی به طور
اخص و سرمایه داری
جهانی به طور کلی
ایجاد نمود .
رفقا!
در شرایطی که رشد
وپیروزی احزاب چپ
رادیکال در آمریکای
لاتین دلیل این
مدعاست که اتحاد
ویکپارچگی تمام خلقی
راه پیروزی بر دشمنان
داخلی وخارجی است
چگونه کمونیستهای
ایرانی که سابقه آنها
از حزب کمونیست چین
نیز بیشتر است نمی
توانند در چارچوب
برنامه ای واحد
صلح وآزادی را به
ایران هدیه دهند آیا
بایستی باز هم
عمواوغلی ها،سرهنگ
سیامک ها، جزنی
ها،احمد زاده،پویان
ها ،
سلطانپورها،سنجری هاو
بسیاری دیگر خون خود
را بر پای درخت آزادی
بریزند ولی تفرقه
وجدایی جوانه های آن
را بسوزاند.
یادش به خیر رفیق
نسیم خاکسار
میگفت:"احتمالا
بسیاری از ارتباطات
تشکیلاتی به
خاطراختناق وسرکوب از
بین خواهد رفت ولی
شما تک تک می بایست
به مبارزه و آگاه
سازی توده ها ادامه
دهید ودست ازاین راه
برندارید." امروزکه
25 سال مبارزه ،تبلیغ
و روشنگری کمونیستها
در سخت ترین شرایط
مخفی در ایران ادامه
دارد با اتحاد حول
برنامه ای بر ضد
فاشیستهای حاکم ما را
یاری دهید.
برقرار باد اتحاد
تمامی نیروهای
سوسیالیستی
پایدار باد مقاومت
قهرمانانه مردم ایران
فدایی خلق ف – ک
زنده باد صلح ،آزادی
و
سوسیالیسم
30
جولای 2007