وضعیت زندگی ومعیشت کارگران روزبروز وخیم تر میشود  !

نیاز به اتحاد و تشکل واتخاذ روش های نوین  وموثرمبارازاتی  به امری مبرم وغیرقابل اغماض تبدیل شده است

وضعیت زندگی ومعیشت کارگران روزبروز وخیم تر میشود  علاوه برفشارگرانی وتورم افسارگسیخته که تمام وزنه سنگین آن بردوش کارگران وحقوق بگیران زحمتکش قرارگرفته است ، عدم پرداخت دستمزد ها ، اخراجهای دسته جمعی ، بلاتکلیف بودن رخی از کارخانه ها و مراکز صنعتی  وعدم تضمین شغلی چشم انداز تیره و تاری را دربرابر ارگران  قرارداده است. کارگران تاکنون از طریق اعتصابات و تظاهرات ، تحصن ، نوشتن نامه وجمع آوری تومار امضا، تلاش کرده اند تا اعتراضات خود را ابراز کرده و درمقابل این تعرض وحشیانه  به زندگی و سطح معیشت خود  ایستادگی کنند . درپی این اعتراضات دراغلب کارخانه ها ومراکز صنعتی ، اخیرا  42 تن از کارکنان سازمان صنایع دستی کردستان در مقابل ساختمان صنایع دستی استان ، در اعتراض به عدم پرداخت حقوق معوقه  و روشن نبودن وضعیت کاری خود ، تحصن کردند  قبل ازاین. کارگران پارسیلون خرم آباد که با بیش از بیست سال سابقه کار دراین کارخانه  مشمول بازنشستگی پیش از موعد شده اندو بیش از دوماه است که حقوق ومزایای خود را دریافت ننموده اند  پس از چهارساعت تجمع درمقابل اداره کار  وقتی با بی توجهی مسئولان مواجه شدند  وارد اداره کارشده  ودفتر مدیر کل را به اشغال خود درآوردند ..
"مرتضي مختاري فر" نماينده کارگران دراین رابطه میگوید: در پارسيلون بيش از يك هزار نفر شاغل هستند و نزديك به 2 ماه حقوق و مزاياي شاغلين پرداخت نشده است».

همزمان بیش ازدوهزار ودویست کارگر  شرکت نفت گچساران  دراعترا به  شش ماه تعویق درپرداخت حقوق ومزایا  ، نبود امنیت شغلی و اعتراض به قراردادهای موقت  درمقابل درب ورودی  شرکت دست به تجمع اعتراضی زدند.. علاوه بر آن  سیصد و پنجاه تن از کارگران  قند فسا نیز دراعتراض به  تعویق درپرداخت دستمزد ها و خصوصی کردن شرکت دست به تجمع اعتراضی زدند . اینها فقط نمونه ای از از صدها و هزاران اعتراض کارگری است که  هرروزه درگوشه وکنار کشور  رخ میدهد.

علیرضا محجوب، که هراز گاهی برای فرونشاندن خشم کارگران بالای منبر مجلس ارتجاع رفته و ازخواست های کارگران به «دفاع » برمیخیزد دریکی از نطق هایش درمجلس به  گوشه دیگری از واقعیات اعتراف کرده ومیگوید« حدود13  ميليون جمعيت زيرخط فقر داريم، : نزديك به 200 هزار كارگر و خانواده‌‏هايشان كه در 500 واحد توليدي نظير شركت‌‏هاي پوشينه‌‏باف، نازنخ و سيمين‌‏نو شاغل هستند و بارها در مقابل مجلس شوراي اسلامي شاهد تجمع و اعتراض آنها بوده‌‏ايم، ماههاست كه حقوق دريافت نكرده‌‏اند. :برخي از اين كارگرها حدود 50 ماه است كه حقوق‌‏شان را دريافت نكرده‌‏اند. »  اعراضات وسیع کارگران و  اعتراف گاه وبیگاه  عوامل رژیم و کارگزاران آنها درباره فشارها وتضییقات وارده به کارگران، نشاندهنده افزایش بیش از بیش فشارهای  اقتصادی ، اجتماعی وسیاسی برکارگران  ازسوی دولت وسرمایه داران است که دیگر سرو صدای افرادی مثل  علیرضا محجوب را هم  درآورده است . البته این اولین بارنیست که  امثال علیرضا محجوب  که عملکرد ضدکارگری اوبرهمه کارگران معلوم است ،  سنگ «دفاع » ازکارگر را به سینه میزنند  بلکه  هرازگاه وهرزمان که  کارگران به تنگ آمده از وعده وعید های  دولت وسرمایه داران  دست به اقدامات رادیکالی میزنند فورا سروکلیه  این عناصر ضد کارگری پیدا میشود ، گاهی نظیر اعتصابات کارگران شرکت واحد ، وقتی میبینند عوامفریبیهایشان نزد کارگران رنگی ندارد  ، به چماق و چاقو مسلح میشوند وروز روشن به کارگران حمله میکنند، سرمیشکنند وزبان میبرند  و  روزدیگر برای کارگران اشک تمساح میرزند تا بگویند : ماهستیم و  از حقوق تان دفاع میکنیم بنا براین لازم نیست  دست به اعتصاب ، تظاهرات و غیره بزنید . بروید به خانه هایتان و منتظر اقدامات ما باشید!!!

اما تمام این ترفند ها دربین کارگران مبارز  افشا  شده است وتمام حرف های عوامفریبانه وراه حل های مشعشعانه  عوامل ضد کارگری رژیم ونوکران سرمایه  سرابی بیش نبوده  ، کارگرانی که فریب  حرفها ووعده وعید های اینها را خوردند جز شکست نصیبی نبردند . اما این تجربه گرانبها را آموختند که جز به نیروی اتحاد وتشکل خود ، هیچ فرجی نیست .   بکوشیم تا با متشکل کردن و متحد کردن صفوف خود  وبا اتخاذ روش های نوین وموثر مبارزاتی  دولت وسرمایه داران را عقب رانده و به خواست ها ودرخواست های خود  بدست توانای خویشتن جامه عمل بپوشیم.